Entebbe, Oeganda

Een keizersnee!

13 augustus 2012 - Entebbe, Oeganda

 

Lieve Allemaal,

 

Heb zojuist een bevalling mee gemaakt, of nouja, het was een keizersnee..dus geen gewone bevalling, maar toch het was heel gaaf om mee te maken!!

De zwangere moeder, een vrouw van net 21 zwanger van haar eerste kind, was gisterenavond om 9uur gekomen naar de clinic. Ze had al vrij snel ontsluiting 3cm, maar er was weinig progressie gedurende de nacht. Om half 11 werd ze opnieuw onderzocht…door mij! Met de hulp van Cherotich, een hele lieve midwife, heb ik mijn eerste examination gedaan bij een hoogzwangere vrouw! Eerst de buik gevoeld en jahoor: je kan precies voelen hoe het kindje ligt! Het hoofdje naar beneden al tegen het bekken aan, de elleboogjes en het ruggetje. Met een echoapparaat heb ik toen de hartslag van het baby’tje gemeten, dat was te laag! Het baby’tje begon langzamerhand in stress te raken… Vervolgens heb ik met een stel steriele handschoenen vaginaal toucher gedaan (en ja: dat is precies zoals het klinkt, voelen in de vagina), de moeder had 4 cm ontsluiting, en het vruchtwater was al gebroken (ik dacht even dat ik een of ander vlies had doorgeprikt *schrok me dood*, maar dat scheen dus al zo te zijn *fjuuuw*) en de druk in de baarmoeder was zo groot dat de baby een bolletje vocht op het hoofdje had (oedeem noem je dat). Na 15 minuten hebben we de hartslag van de baby nog een keer gemeten en nog steeds was het te laag. Tijd voor actie dus, de moeder moest worden klaargemaakt voor een keizersnee. Ik mocht het infuus prikken. De verleiding is groot om nu op te scheppen dat ik meteen raakprikte een natuurtalent ben etc, et c, MAAR helaas het vat (dat overigens ook flinterdun was!) rolde weg. Cherotich prikte wel meteen raak:P. Wel heb ik een natuurtalent voor catheters inbrengen, want dat ging echt heel soepel!

Vervolgens was het wachten op de doctor (want die specialiseert zich in Kampala tot chirurg), maar na een klein uurtje was hij er eindelijk. Ondertussen zat ik elke 15 minuten het hartje van de baby in de gaten te houden (gelukkig stabiel). Dr. Ockello vroeg of ik ook steriel wilde staan, (JA! Natuurlijk wil ik dat, gaaf!) Dus ik mijn groene o.k.-pak aan, witte regenlaarzen, een slagersschort, een linnenschort, een haarkapje, een mondkapje EN steriele handschoenen (snikheet werkelijk). De anesthaesist was ook eindelijk gearriveerd en de O.K. kon dus beginnen. En dat gaat dus heel erg snel (natuurlijk ook omdat de baby in nood was) maar werkelijk het was zo voorbij (dat ben ik niet gewend van Uganda:P). Dr. Ockello ging me allemaal hele moeilijke vragen stellen over namen van ligamenten en de negen vliezen van je buik en hechttechnieken. Nja dat wist ik dus allemaal niet, dus hij zal wel hebben gedacht: ‘Of ze is heel dom, of ze leren echt helemaal niets in Nederland’
(even ter informatie, het is het tweede, dat soort gedetailleerde chirurgenkennis krijg je alleen als je ook echt een chirurgenopleiding doet en niet als je nog voor basisarts studeert:P). Maar hij was heel aardig en legde me alles uit. Het is echt een heel bijzonder gezicht, zo’n baby dat uit de buik komt..Het begon meteen te huilen dus dat is goed nieuws! Na de baby heb ik de placenta opgevangen (een groot bloedbad). De Apgarr-score (om te kijken of de baby gezond is) was meteen goed: Jippie! Een gezond meisje was geboren! Ik ben nog even gebleven om bloed weg te zuigen bij het hechten en vervolgens heb ik het operatieverslag geschreven (waar Dr. Ockello had opgezet: “Surgeon: Dr. Ockello & Loes”, gheghe) en ondertekend! De moeder weet nog geen naam voor de baby, maar ze was ook nog heel suf, ga zo even checken of ze er al eentje weet (anders wil ik wel meehelpen(A)).

Ontzettend gaaf dit meegemaakt te hebben zeg! Ik hoop ook dat ik nog een gewone bevalling kan meemaken, maar donderdag is al mijn laatste dag…maar ik blijf hopen!

Het weekend was ook weer erg geslaagd. Vrijdagavond party met alle staff van de kliniek en ik heb me echt kostelijk vermaakt! De party was uiteindelijk niet bij mij in het guesthouse maar in Entebbe biji ‘Water Front Club’ Echt een hele mooie tent met uitzicht op Lake Victoria. Het had heel de middag flink gestortregend, maar eenmaal aangekomen bij de club, was het weer stralend weer (zo gek hier, het weer kan zo omslaan, heel onbetrouwbaar). Dit weer nodigde uit voor een potje voetbal, want wat is er nu beter voor teambuilding dan sport?! Over teambuilding gesproken, Nederland kan nog een voorbeeld nemen aan Uganda, want ik ken geen enkele afdeling in het ErasmusMC of waar dan ook waar de chirurgen, verpleegkundigen, secretaressen, bewaking EN schoonmakers met zijn allen teambuilden met voetbal en dansen (Chirurg Dr. Ockello met schoonmaakster Mary dansen de openingsdans, imagine that in Holland…forget it!).

Anyway, we hebben dus gevoetbald tot het donker werd (7 uur), wat echt geweldig vermaak was, al was het alleen al omdat het glas erg glad was van de regen, en menig voetballer daardoor eindigde in een spagaat:P. Na de voetbal was er een moment van aandacht voor 3 verpleegkundigen die het team Wagagai gingen verlaten. Gevolgd door een heerlijk Ugandees buffet met Matoke (dat is groene banaan dat niet smaakt naar banaan, maar naar gekookte aardappelen) Posho (een soort samengeperst graan, waar je 5 minuten op moet kauwen om het te kunnen doorslikken), Pompoen en vlees. Het eten was heerlijk, het was alleen wel jammer dat we geteisterd werden door een hoop muggen en wormpjes met vleugels. Je hele bord zat onder (wat me meteen deed afvragen of je van het eten van muggen ook malaria kan krijgen..geen idee!). In ieder geval * klopt af* ben ik dus nog steeds niet 1x door een mug gestoken, dat valt dan weer mee.

Na het eten kwam het leukste gedeelte: DANSEN! Ik heb natuurlijk al uitgebreid verteld over hoe fanatiek ze hier zijn met dansen, maar dit sloeg echt alles, iedereen de dansvloer op! De mannen hier gooide hun beste charmes in de strijd en wilden allemaal met mij dansen. Sommige danspasjes gingen zo snel dat ik het gewoon niet snel genoeg kon processen in mijn hoofd, en ze zijn allemaal soepel in de heupen (dat zie je niet veel in Nederland) ( Op Tom na natuurlijk;)). Ik lag helemaal in een deuk om al die gekke danspasjes en heb me onwijs vermaakt op de dansvloer (met spierpijn in mijn heupen de volgende dag). De terugreis was weer met een Matatu, echt heel arelaxed weer, we gingen nu via een of andere side-dirt-road, vol me gaten, echt drempeltempo zegmaar (en aangezien ik achterin zat, zat ik elke keer met mijn hoofd weer tegen het dak..pfff). Maar heb het overleefd!

De volgende dag ging ik weer naar Lennart en Belinda, hier heb ik een heel relaxed weekend gehad. Behalve zaterdagavond Kampala heb ik niet zoveel anders gedaan dan met Lennart Jr. spelen (hem proberen te tellen, tekenen met kleurtjes, voorlezen en voetballen) en chillen. Junior is echt zo’n grappig ventje en echt heel slim! Hij kan ook al ‘Loe’ zeggen, want we zijn dikke vriendenJ. Kampala was ook erg gezellig! Eerst hebben we heerlijk gedineerd in een wildrestaurant en vervolgens zijn we naar Irish Pub (je hebt ze overal) Bubbles geweest waar ik opnieuw tot spierpijn toe heb gedanst met de meiden (allemaal ugandezen:P). Maar ik moet eerlijk toegeven, in Kampala ben ik niet zo’n bezienswaardigheid hoor, want het stikt daar van de Mzungu’s! Maar Kampala is wel echt heel gaaf om te feesten en het schijnt er overdag ook leuk te zijn, maar dat zal ik volgende week met Tom moeten onderzoeken.

Ik weet zeker dat ik nog veel meer wilde vertellen, maar het is bijna 5pm: de pharmacy gaat sluiten en ik weet niet meer zo 1,2,3 waarover ik jullie nog wilde updaten.. Wie weet komt er morgen meer, maar dit was alles voor nu! Ik ga zo nog ff de beamer testen, want moet morgenochtend presenteren (moet alleen de presentatie nog even maken, maar dat doe ik liever thuis, dan kan ik hardop oefenen:P).

Liefs,

 

Loes

 

Ps. Ik heb ook een hoop nieuwe foto's ge-upload;)

7 Reacties

  1. Paps:
    13 augustus 2012
    Whahaha......Loes heeft een déja-vu. Dan zal je je afvragen.....what the f.ck! Nou, dat zit zo! Ongeveer 21 jaar geleden ging mamaloe(s) ook naar het ziekenhuis om te bevallen van haar eerste kind. Mamaloe(s) was al een paar jaartjes ouder dan de 21 jarige "mother to be" in Wagagai. Maar ook hier ging de bevalling niet zo vlot net als in Wagagai. de ontsluiting schoot niet op en deze baby wilde niet echt naar buiten. Om het maar ff bot te zeggen, de kont wilde eerst, en dat schijnt niet de bedoeling te zijn. ;). . Ook daar heeft toen een keizersnee plaatsgevonden! Een sectio caesarae voor de ingewijden ;-) . En ook daaruit kwam een meisje en dat meisje, nu bijna 21 jaar oud, heeft haar eerste keizersnee meegemaakt, wellicht volgen er nog vele, maar dat hangt van de specialisatie af ;-) Indien dat Ugandese meisje nog geen naam heeft heb ik wel een voorstel.....Mzungu Loes ! De geschiedenis herhaalt zich, leuk toch!
    Ik moet zeggen dat ik door al die verhalen wel een beetje jaloers word op je verblijf/ leven daar en wellicht zal je zelf ook wel twijfelen of je toekomst, na de studie, misschien daar ligt, in combinatie met een bedrijf voor Tom!? Dat is echter toekomstmuziek, maar je hebt er alvast even aan kunnen proeven! Het smaakt misschien wel naar meer!

    Well, keep up the good work, stay safe and hugs...

    Paps, xx
  2. Marieke:
    13 augustus 2012
    Wow Loes! Gaaf hoor! Je eerste echte bevalling meegemaakt! Of nouja, keizersnede! Maar nog steeds heel gaaf! Weet de mama inmiddels al een naam? Jouw naam is trouwens wel heel mooi hoor! Dat vertelde mama namelijk! En hoe gaat het met mama en kind nu?

    En de party klinkt heel leuk! Maar Loes,, jij kunt toch helemaal niet voetballen? ;p en ben jij ook op je neus beland door het gladde gras? En kun jij nou ook zo dansen, met flexibele heupen!?;p

    Wat moet ik me eigenlijk voorstellen bij een wildrestaurant? En ik ben nu inmiddels wel benieuwd naar junior eigenlijk! Kan hij inmiddels al tellen?

    Heel veel succes met je presentatie morgen!! Ik ga nu de foto's bekijken!

    Heel veel liefs en een dikke kus van mij!

    Ps. Joepie en katoo vergeven je van die ene rat bij jou in dat guesthouse hoor! Als je hen maar lief blijft vinden!
  3. Opa en Oma:
    14 augustus 2012
    Lieve Loes,

    Je ervaringen gelezen als Assistent-chirurg bij de keizersnee operatie met op het operatieverslag de ondertekening: "Dr Ockello & Loes". Weer een ervaring rijker! Verder alleen maar goede berichten, gelukkig. Vanaf Donderdag een fijne vakantie, samen met Tom, Geniet er nog van!

    Liefs Opa en Oma
  4. Iselle:
    15 augustus 2012
    Hoi Loes,
    Wat ontzettend leuk om al jouw verhalen te lezen !
    Geweldig, wat je meemaakt en al die ervaringen die je opdoet.
    Ik vind het heel knap van je dat je dit allemaal maar gewoon doet en je er kranig doorheen slaat, met recht een supermzungu !!!
    Je kan in ieder geval trots zijn op jezelf en nu lekker genieten van een heerlijke vakantie samen met je vriend. Groetjes, Iselle
  5. Veerle:
    15 augustus 2012
    Hoi Loes!

    Ik ben inmiddels weer terug van vakantie, en heb al je verhalen weer even bijgelezen! Fijn dat je het zo naar je zin hebt, is toch een heel avontuur, deze wereldreiziger doet het je niet na.. Geniet nog van je laatste dagje in de kliniek (morgen toch?) en daarna nog meer genieten samen met Tom van alle mooie dingen die daar zijn! Hier is het inmiddels ook lekker weer, wij gaan zaterdag swingen bij onze grote vriend Guus Meeuwis met 30 graden dus dat is een mooi vooruitzicht. Verder was Malta echt heel erg leuk en de bachelor is bij mij ook binnen! Zo, ben je ook weer op de hoogte van alle perikelen hier. Ik kijk uit naar een middagje speciaal-biertjes met je op het terras! Maar eerst nog lekker vakantie vieren daar jij.

    Geniet!
    Veerle
  6. Marline:
    16 augustus 2012
    Hee Loes!
    Ik schaam me heel diep, maar dit is de eerste keer dat ik je verhalen lees! Ik ben nu halverwege, want het kost wel wat tijd en ik zit eigenlijk gewoon op de uni! Maar ik ga binnenkort zeker weer verder lezen :) Fijn om te horen dat het zo goed gaat. Het klinkt echt heel avontuurlijk en het doet me ook een beetje aan Suriname denken, ook al zit jij nog 10x meer in the bush-bush. Ik had ook een keer 1 pils gedronken en toen had ik dus echt wel een kater de volgende dag. Zo bizar, komt denk ik door de malarone, want 1 pils kan ik normaal nog wel aan ;) Hier gaat alles lekker zijn gangetje. Optimaal van de Olympsiche spelen en HHH genoten. Was echt top! Nu genieten van het mooie weer en ondertussen natuurlijk onderzoek doen. Ik zit even in een dipfase wat betreft mijn onderzoek, ben er een beetje klaar mee. Maar hopelijk is dat volgende week weer weg hehe. Ik zag net dat Tom onderweg is naar je! Heel veel plezier nog! xxx
  7. Britta:
    27 augustus 2012
    Looooeeees!
    Dit verhaal lees ik nu pas! Echt slecht want het is zo'n leuk verhaal! Echt geweldig dat je de keizersnede hebt meegemaakt, surgeon Loes ;)
    Ook goed om bij elk verhaal weer te zien dat je steeds meer mensen leert kennen en niet alleen zit.
    Ik heb zin om al je verhalen in real life te horen over een paar dagen, dan zullen ze wel nog langer zijn haha!
    Tot op de uni volgende week of eerder al speciaal biertjes drinken met iedereen. xxxx